This website uses cookies to ensure you get the best experience from neoperativa.media. More info | ACCEPT

got it

Μια εβδομάδα αφιερωμένη στο... ‘πρωτάκι’!

Βρίσκομαι λοιπόν ξαφνικά μπροστά από μια μεγάλη μαύρη καγκελόπορτα, διάπλατα ανοιχτή για να καλωσορίσει την είσοδό μου σε μια νέα πραγματικότητα, σε μια νέα καθημερινότητα, σε μια νέα ζωή... Ε, ναι λοιπόν, τα κατάφερα! Άντεξα το διάβασμα, το πήξιμο, το ξενύχτι, το άγχος και την αγωνία και πέτυχα... Πέτυχα να κριθώ αντάξιος να διαβώ αυτή την καγκελόπορτα, να προσπεράσω τις ψαρωτικές μαρμάρινες προτομές, να ανέβω τα σκαλιά της μεγαλοπρεπούς Κεντρικής Εισόδου και να χαράξω πορεία προς την ‘ακαδημαϊκή καριέρα’ που υπόσχεται η Σχολή της Πατησίων...

Βέβαια, σήμερα, η διαδρομή μέχρι την καγκελόπορτα ήταν εύκολη, αφού το εορταστικό οικογενειακό καραβάνι περίμενε πώς και πώς να με συνοδέψει. Βρέθηκα λοιπόν στην πολύφερνη οδό Πατησίων, να παρατηρώ ξαφνιασμένος τη ‘διαφορετικότητα εν κινήσει’: Φωνακλάδες Φοιτητές, Βιαστικούς Επαγγελματίες, Αποφασισμένες Νοικοκυρές, Χαλαρούς Διερχόμενους, Πηγμένους Οδηγούς, Ομιλητικούς Μετανάστες και... δίπλα, πίσω, απέναντι από τη Σχολή τόσα ενδιαφέροντα μέρη να επισκεφτώ. Αποτέλεσμα: Απορία, Ανησυχία και Αδημονία!

Διερωτώμαι (ε, ρε λέξη που θυμήθηκα! να τι κάνει η εξάσκηση στην έκθεση πανελληνίων): Από πού να ξεκινήσω άραγε; Τι περιμένει να μου φανερωθεί σε αυτή την πολύβουη, πολύχρωμη και πολυπολιτισμική γωνία -ή μάλλον ευθεία- της πόλης; Πώς να αξιοποιήσω καλύτερα τα ‘δώρα’ της; Ποιος να με βοηθήσει να ανακαλύψω τα φανεροκρυμμένα μυστικά της; Πόσο άσχετο ‘πρωτάκι’ είμαι λοιπόν;

Αποκρίνομαι (έχω λεξιλογική ρέντα σήμερα): Ας ξεκινήσω από τη Σχολή ως Κέντρο Εξορμήσεων, μιας και αυτή είναι εξάλλου η αφετηρία για όλες τις αλλαγές που πρόκειται να ζήσω: Κτίριο μεγάλο, νεοκλασικό, φρεσκοβαμμένο και φρεσκοαφισοκολλημένο... Πολλές είσοδοι (να θυμάμαι: Δεριγνύ αριστερά, Αντωνιάδου δεξιά), μεγάλες και μικρές πόρτες που πρέπει να ανακαλύψω σε τι οδηγούν, σκάλες, σκάλες, κι άλλες σκάλες, μοντέρνα ασανσέρ στα πλάγια, αρχαίο ασανσέρ -προς αποφυγήν- στο κέντρο. Και παντού, φοιτητές: Κυριλέ, Τρέντυ, Τζιβάτοι, Ροκ, Πράσινοι, Κόκκινοι, Μπλέ (λίγο σαν πολυκαθαριστικό πλυντηρίου το φαντάζομαι, αλλά ας πάω παρακάτω), Κουλ, Πορωμένοι, Χαλαροί, Επιβλητικοί, Χαμογελαστοί, Μουτρωμένοι, Ευγενικοί, Επιεικώς Αδιάφοροι, Μεγάλοι, Μεγαλύτεροι, Αιώνιοι. Και... μερικοί μάλλον Ζαβλακωμένοι από το περιβάλλον που μοιάζουν σα να φωτογραφίζουν στιγμιαία με τη ματιά τους πρόσωπα και καταστάσεις σε μια απόπειρα να ξαναθυμηθούν αύριο πώς να κυκλοφορήσουν (αν δεν κινδύνευαν με εξαφάνιση, μάλλον θα πέταγαν ψιχουλάκια). Χμ, κι εγώ κάπως έτσι πρέπει να δείχνω...

Όλη αυτή η δαιδαλώδης (καλά ε; σκίζω!) βαβούρα έχει αρχίσει να με ζαλίζει - και κάπου εδώ απορώ γιατί μαζί με τα αποτελέσματα των πανελληνίων δεν αναρτούν χάρτες των σχολών (αχ, ρε Google Map με απογοήτευσες κι εσύ...). Ρίχνω τον ανδρικό εγωϊσμό μου και αποφασίζω να ρωτήσω για οδηγίες: Που γράφομαι για το Τμήμα; Ακολουθώ βελάκια και τεντωμένους δείκτες, ξεπερνώ χαχανητά και αφίσες μεγαθήρια και εντέλει ανακαλύπτω που κατέληγε όλη αυτή η κοσμοσυρροή. Περιμένω στην ουρά (μάλλον λάθος η επίσκεψή μου την τελευταία ώρα), βγάζω το σχετικό χαρτομάνι, φοράω το καλύτερο χαμόγελό μου και σε λίγο (λέμε τώρα) είμαι φοιτητής κομπλέ!

Οπότε τέλος για σήμερα... Σε καμιά δεκαριά μέρες θα πρέπει να επιστρέψω επισήμως, φρέσκος, ωραίος, σινιέ και με μυαλό ακονισμένο για μάθηση (μα πόσο φυτό ακούγομαι;) - ‘ξεκινάει το εξάμηνο’ το λέμε εμείς οι φοιτητές.

Περνάω λοιπόν τη μαύρη καγκελόπορτα και βγαίνω πάλι στον έξω κόσμο. Τόσα πράγματα γύρω μου, τίποτα δε θα τσεκάρω; Έτσι, διαλέγω μονά-ζυγά και κατευθύνομαι δεξιά... Μια γωνία μετά, βλέπω μπαλόνια, πανό, κόσμο... Τι να παίζει εκεί;

Πλησιάζω στο (όπως διαβάζω στη βιτρίνα) Thinking Cup και διερωτώμαι (πάλι): Γιατί τέτοιος χαμός για την ομολογουμένως συμπαθέστατη καφετέρια / μπας και μοιράζουν τζάμπα καφέ; Χώνομαι στο κόσμο και εντοπίζω την κρίσιμη ανάρτηση: Welcome Week Πρωτοετών Φοιτητών.

Δηλαδή; Εβδομάδα ενημέρωσης, επικοινωνίας, διασκέδασης, ανακάλυψης...

Ιντριγκάρομαι και συνεχίζω στις λεπτομέρειες αυτής της διαφορετικής ‘πενταήμερης’: 5 ευκαιρίες να γνωρίσω φοιτητικές δράσεις (επιχειρηματικότητα από τώρα;), τις φοιτητικές ομάδες (έχουμε και τέτοιες ε;), τα φοιτητικά παιχνίδια (τι είναι το tichu καλέ;), τα φοιτητικά κόλπα (όχι, σου λέω, δε θα κάνω σκονάκι!), τα φοιτητικά λημέρια (εμπρός για νέα στέκια λοιπόν!), τα φοιτητικά τυπάκια (speed dating;;;). Και το κερασάκι: Δωράρες, Δώρα, Δωράκια!

Ε, ναι λοιπόν Thinking Cup ανυπομονώ να με καλωσορίσεις!

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ